วิทยากรในบทบาทโค้ช มีหน้าที่เป็นกระจกสะท้อนด้วยคำถามให้กับผู้เข้าอบรม และมีเป้าหมายสร้างกระบวนการเรียนรู้ให้ผู้เข้าอบรมเลือกเปลี่ยนแปลงตัวเองด้วยตัวเขาเอง ซึ่งภารกิจนี้ส่งผลให้วิทยากรมือใหม่อาจยังต้องฝึกฝนให้คุ้นชิน เพราะหัวใจสำคัญของการเป็นโค้ชคือ ต้องผ่านการฝึกฝนหรือโค้ชตัวเองมาก่อน เพื่อแสดงออกมาเป็นพฤติกรรมที่เป็นธรรมชาติ เมื่อพบเจอกับสถานการณ์
ด้วยคำถาม : ให้ตั้งเป้าหมายการเรียนรู้วันนี้ของท่านเองว่าคาดหวังที่จะได้อะไรจากการอยู่ร่วมกัน
6 ชั่วโมง?
6 ชั่วโมง?
ทันใดนั้นเองมีน้องผู้ชายหนึ่งคนยกมือขึ้น และถามด้วยความสุภาพว่า “แล้วอาจารย์คาดหวังอะไรกับพวกเราในวันนี้ครับ?” ท่านคิดว่าควรตอบอย่างไรดีคะ?
ความรู้สึกดีใจจังที่มีน้องร่วมมือตั้งแต่เช้าเลย และถือเป็นคำถามที่โค้ชวิทยากรอย่างยอดเยี่ยมจริงๆเลยค่ะ
ดิฉันยิ้มแล้วกล่าวขอบคุณ พร้อมตอบไปว่าไม่ได้คาดหวังจากทุกท่านเลยค่ะ แต่เชื่อมั่นในทุกท่านว่าเป็นคนมีศักยภาพ และทุกท่านก็เป็นคนรักตัวเองใช่ไหมคะ (มองสีหน้าผู้นั้นตอนแรกจริงจังมากแล้วสีหน้าก็คลายเป็นรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ แถมกล่าวขอบคุณครับ) แล้วก็ตอบต่อว่าสิ่งที่อาจารย์ตั้งเป้าหมายมาวันนี้คือ เป็นกระจก ดีไซน์คำถาม เพื่อให้ทุกท่านเห็นประโยชน์ในการตอบคำถามด้วยตัวเอง และพร้อมดึงศักยภาพของตัวเองด้วยตัวเองให้ได้มากที่สุดค่ะ
ทุกครั้งที่เราทำการสอน ทำการโค้ช กับบุคคลที่หลากหลายกลุ่ม หลากหลายองค์การ สิ่งที่เราได้เรียนรู้มากมาย ย่อมมีประโยชน์กับตัวเรา และมีประโยชน์กับคนรอบข้าง หากเราสามารถหยิบประเด็น มาต่อยอด แลกเปลี่ยนในมุมมองด้านบวก กับเหตุการณ์อย่างตั้งใจ
สิ่งที่สะท้อนครั้งนี้คือ : เราควรให้ความสำคัญกับทุกเรื่องราวที่ได้พบเจอ แล้วนำมาต่อยอดเป็นการพัฒนาตลอดเวลา ทุกคนสามารถเป็นโค้ชให้เราได้ ด้วยการเลือกฟัง เลือกได้ยิน และเลือกหยิบมาพัฒนากันค่ะ
